Level 2
Level 1

ลักษณะ ๑ หมวด ๑ วัตถุแห่งหนี้


14 words 0 ignored

Ready to learn       Ready to review

Ignore words

Check the boxes below to ignore/unignore words, then click save at the bottom. Ignored words will never appear in any learning session.

All None

Ignore?
มาตรา ๑๙๔
ด้วยอํานาจแห่งมูลหนี้ เจ้าหนี้ย่อมมีสิทธิจะเรียกให้ลูกหนี้ชําระหนี้ได้ อนึ่งการชําระหนี้ด้วยงดเว้นการอันใดอันหนึ่งก็ย่อมมีได้
มาตรา ๑๙๕ วรรคหนึ่ง
เมื่อทรัพย์ซึ่งเป็นวัตถุแห่งหนี้นั้นได้ระบุไว้แต่เพียงเป็นประเภท และถ้าตามสภาพแห่งนิติกรรม หรือตามเจตนาของคู่กรณีไม่อาจจะกําหนดได้ว่าทรัพย์นั้นจะพึงเป็นชนิดอย่างไรไซร้ ท่านว่าลูกหนี้จะต้องส่งมอบทรัพย์ชนิดปานกลาง
มาตรา ๑๙๕ วรรคสอง
ถ้าลูกหนี้ได้กระทําการอันตนจะพึงต้องทําเพื่อส่งมอบทรัพย์สิ่งนั้นทุกประการแล้วก็ดี หรือถ้าลูกหนี้ได้เลือกกําหนดทรัพย์ที่จะส่งมอบแล้วด้วยความยินยอมของเจ้าหนี้ก็ดี ท่านว่าทรัพย์นั้นจึงเป็นวัตถุแห่งหนี้จําเดิมแต่เวลานั้นไป
มาตรา ๑๙๖ วรรคหนึ่ง
ถ้าหนี้เงินได้แสดงไว้เป็นเงินต่างประเทศ ท่านว่าจะส่งใช้เป็นเงินไทยก็ได้
มาตรา ๑๙๖ วรรคสอง
การเปลี่ยนเงินนี้ ให้คิดตามอัตราแลกเปลี่ยนเงิน ณ สถานที่และในเวลาที่ใช้เงิน
มาตรา ๑๙๗
ถ้าหนี้เงินจะพึงส่งใช้ด้วยเงินตราชนิดหนึ่งชนิดใดโดยเฉพาะ อันเป็นชนิดที่ยกเลิกไม่ใช้กันแล้วในเวลาที่จะต้องส่งเงินใช้หนี้นั้นไซร้ การส่งใช้เงินท่านให้ถือเสมือนหนึ่งว่ามิได้ระบุไว้ให้ใช้เป็นเงินตราชนิดนั้น
มาตรา ๑๙๘
ถ้าการอันมีกําหนดพึงกระทําเพื่อชําระหนี้นั้นมีหลายอย่าง แต่จะต้องกระทําเพียงการใดการหนึ่งแต่อย่างเดียวไซร้ ท่านว่าสิทธิที่จะเลือกทําการอย่างใดนั้นตกอยู่แก่ฝ่ายลูกหนี้ เว้นแต่จะได้ตกลงกันกําหนดไว้เป็นอย่างอื่น
มาตรา ๑๙๙ วรรคหนึ่ง
การเลือกนั้นท่านให้ทําด้วยแสดงเจตนาแก่คู่กรณีอีกฝ่ายหนึ่ง
มาตรา ๑๙๙ วรรคสอง
การชําระหนี้ได้เลือกทําเป็นอย่างใดแล้ว ท่านให้ถือว่าอย่างนั้นอย่างเดียว เป็นการชําระหนี้อันกําหนดให้กระทําแต่ต้นมา
มาตรา ๒๐๐ วรรคหนึ่ง
ถ้าจะต้องเลือกภายในระยะเวลาอันมีกําหนด และฝ่ายที่มีสิทธิจะเลือกมิได้เลือกภายในระยะเวลานั้นไซร้ ท่านว่าสิทธิที่จะเลือกนั้นย่อมตกไปอยู่แก่อีกฝ่ายหนึ่ง
มาตรา ๒๐๐ วรรคสอง
ถ้ามิได้กําหนดระยะเวลาให้เลือกไซร้ เมื่อหนี้ถึงกําหนดชําระ ฝ่ายที่ไม่มีสิทธิจะเลือกอาจกําหนดเวลาพอสมควรแก่เหตุ แล้วบอกกล่าวให้ฝ่ายโน้นใช้สิทธิเลือกภายในเวลาอันนั้น
มาตรา ๒๐๑ วรรคหนึ่ง
ถ้าบุคคลภายนอกจะพึงเป็นผู้เลือก ท่านให้กระทําด้วยแสดงเจตนาแก่ลูกหนี้ และลูกหนี้จะต้องแจ้งความนั้นแก่เจ้าหนี้
มาตรา ๒๐๑ วรรคสอง
ถ้าบุคคลภายนอกนั้นไม่อาจจะเลือกได้ก็ดี หรือไม่เต็มใจจะเลือกก็ดี ท่านว่าสิทธิที่จะเลือกตกไปอยู่แก่ฝ่ายลูกหนี้
มาตรา ๒๐๒
ถ้าการอันจะพึงต้องทําเพื่อชําระหนี้นั้นมีหลายอย่าง และอย่างใดอย่างหนึ่งตกเป็นอันพ้นวิสัยจะทําได้มาแต่ต้นก็ดี หรือกลายเป็นพ้นวิสัยในภายหลังก็ดี ท่านให้จํากัดหนี้นั้นไว้เพียงการชําระหนี้อย่างอื่นที่ไม่พ้นวิสัย อนึ่งการจํากัดอันนี้ย่อมไม่เกิดมีขึ้น หากว่าการชําระหนี้กลายเป็นพ้นวิสัยเพราะพฤติการณ์อันใดอันหนึ่งซึ่งฝ่ายที่ไม่มีสิทธิจะเลือกนั้นต้องรับผิดชอบ